|
รู้สึกสงสารบลอคอันนี้ขึ้นมาจับใจ เหะ เหะ
ดองไว้นานเหลือเกิน ทั้งๆที่บลอคอันอื่นก็พยายามอัพอย่างสม่ำเสมอ ถึงแม้จะไม่ได้อัพทุกวันก็ตาม *-* แต่พอเข้าบลอคนี้มานี่แบบว่า... อา~~~~ เรื่องเมื่อ 3 ชาติก่อนนี้ นี่ชั้นยังไม่ได้อัพเดทอะไรหรอเนี่ย เหะ เหะ ไหนๆก็เข้ามาแล้ว ก็มาปัดกวาดเช็ดถูทำความสะอาดหน่อยแล้วกัน ชีวิตหยุงมีพัฒนาการไปอีกเยอะเลยล่ะ |
 |
|
กุอยากร้องไห้.....
กุไม่อยากให้มันเปนแบบนี้..... กุเครียด..... กุจิตหลุด.... กุปวดใจ..... |
|
|
|
Monday 15 Dec. 08
อันเนื่องมาจากปัญหาไร้สาระ แต่ทิฐิแรง ทำให้ตัดสินใจก้าวขา ออกจากสถานที่ที่เรียกมันว่า...บ้าน... ละทิ้งครอบครัว เพื่อก้าวออกไปเผชิญโลกภายนอก...เพียงลำพัง กระเป๋าแบคแพ็ค และกระเป๋าล้อลากใบไม่ใหญ่นักอย่างละ 1 ใบ เตรียมของที่คิดว่าสำคัญในการเผชิญชีวิตบรรจุไว้เต็มแน่น.. ก่อนที่จะตัดสินใจก้วออกมานั้นต้องรรวบรวมแรงใจเป็นอย่างมาก.. เพราะ...มีคนที่บ้านอ้อนวอน และร้องขอให้อยู่...ทั้งน้ำตา ไม่ต่างกับเรา... ที่เสียน้ำตมากมายเพื่อยื้อแย่งกระเป๋าจากเขา และผละออกมา... แต่ในนาทีที่ถูกรั้งไว้นั้น แทบอยากจะโยนทิฐิทั้งหลายที่มีทิ้ง เก็บของเข้าที่เดิมแล้วอยู่บ้านต่อ.... แต่สุดท้ายเราก็เลือกที่จะก้วพ้นประตูที่เคยเปิดต้อนรับเราเสมอนั้นมา... . . . ยิ่งก้าวเท้าห่างจากบ้านมากเท่าไหร่ ยิ่งรู้สึกว่า จะถอยกลับไปไม่ได้มากเท่านั้น... เมื่อมาได้ครึ่งทาง ก็ได้แต่สูดหยใจเข้าปอดลึกๆ.... ให้ตัวเองจดจำไว้ว่า...ชั้นต้องทำให้ได้ ....ชั้นต้องอยู่ให้ได้ นี่คือหนทางที่เลือกแล้ว เพระฉะนั้น ต้องเดินไปด้วยควมเชื่อมั่น ทิ้งความลังเลไปซะ.... แม้จะต้องล้มหรือจะผิดหวัง.... แม้จะต้องเผชิญกับสิ่งใด เราต้องก้าวผ่านไปให้ได้... นี่คือ สิ่งที่คิด นาทีนั้น..... สุดท้ายก็แบกกระเป๋มายังจุดหมายปลายทงได้สำเร็จ... . . . และตอนนี้เราอยู่ ณ สถานที่สำหรับนับ 1 ของเรา.... ปล. ขอให้ก้าวผ่านอุปสรรคทุกอย่างไปได้ด้วยดี...  |
|
|
|
เซ็งๆเบื่อๆ
เริ่มเฉยชา.... และ ชอบเพลงนี้มากมาย.... ชอบจนรู้สึก.... อยากร้องเพลงนี้ให้ใครซักคนได้ฟัง... . . . จำได้มั๊ยก่อนที่เราสองนั้นยังไม่พบไม่รู้จักกัน จำชีวิตก่อนเธอและฉันรักกันได้มั๊ย ในวันนี้ตัวฉันจะขอให้เรา ได้ย้อนกลับคืนหัวใจ ขอให้เรากลับไปและใช้ชีวิตแบบนั้น นับแต่นี้ต่อไปในทุกๆวัน เธอกับฉันคือคนไม่เคยรู้จัก เหมือนเราไม่เคยพบ ไม่เคยรัก ไม่เคยจากกัน ความรัก เคยสร้างความสุขมากมายได้เท่าไหน วันนี้ทำร้ายหัวใจฉันตายได้เท่านั้น อยากลบ อยากลืมภาพเธอที่เดินไปจากฉัน วันนี้ฉันทนไม่ไหว สุดท้ายต้องลวงหลอกใจ ทำเหมือนว่าเรากลับไปไม่รู้จักกัน เรื่องที่มีรอยยิ้มและเสียน้ำตา ร่วมกันผ่านมามากมาย เรื่องที่ดี ที่เลว ที่ร้าย ของเธอกับฉัน เจอเมื่อไหร่ให้ทำไม่เห็นและอย่าทัก เพราะเราไม่รู้จักกัน รักเรานั้นไม่เคยเกิดขึ้นไม่เคยจบลง song : กลับไปไม่รู้จัก artist : portrait . . . ฟังเพลงนี้ทีไร มันจี๊ดทุกที.... ก็ไม่รู้ว่าเพราะอะไรเหมือนกัน.... บางทีก็อดคิดไม่ได้ว่า... ถ้าย้อนเวลากลับไปได้.... ยังอยากจะรู้จักกันมั๊ย....  |
|
|
|
เสียใจ + ผิดหวังอย่างแรง
ตั้งความหวังไว้มาก ว่าพรุ่งนี้จะได้ไปเที่ยวอยุธยากับเคคุง พยายามเตรียม + หาข้อมูลไว้.... . . . . แต่ . . . . ปรากฎว่า... ไม่ได้ไปซะแล้วล่ะ มันไม่ใช่ความผิดของใคร เพราะมันเป็นเหตุสุดวิสัย อยุธยาน้ำท่วม.... โทษใครไม่ได้... แต่ก็แอบเสียใจอยู่เหมือนกัน เพราะอย่างที่บอก หวังไว้สูงเหลือเกิน.... เฮ้อออออ ก็ได้แต่ทำใจ.... คงต้องนั่งอยุ่บ้านเฉยๆไปล่ะมั้ง ก็บุญ + วาสนา มีแค่นั้นหนิ..... |
|
|